fulcire

fulcire [CL] 1 to support physically or structurally. fulgit, annit, incumbit GlH F 956; V. Ed. Conf. 49 (v. apex 1a); 1258 quod in eodem parco faciat habere ballivis predictis quercus quot necesse fuerit ad dictos muros ~iendos Cl 336; [Hercules] quem docet fabula / †veras [? l. spheras] astrigeras fulcisse scapula Walt. Wimb. Palpo 186; s1287 (v. appodiamentum a); arbor minans ruinam, si cum alia ~iatur [ME: underset], stat firma AncrR 93; deposito pariete refectorarii, claustro contiguo, debili et ruinoso, ~iri fecit eundem interius et fortificari grossioribus columnis G. S. Alb. III 386. 2 to provide w. material sustenance or support; b (mil.). c (fig.) to provide w. intellectual sustenance. 1169 ut incedere nequeat nisi stipatorum auxilio ~iatur J. Sal. Ep. 287 (287); ipsas necessitates temporales, quibus ista que transitura est vita ~itur Rob. Bridl. Dial. 69.  b cujus si aspernaris potentiam innumeris legionibus fultam, tuo praejudicio et vita indignus judicaberis et regno Abbo Edm. 7; 1453 [navis] fulsita (v. curacia).  c ingenium biblorum famine fultum Aldh. VirgV 1168 (cf. GlH F 61: †faltum, embheped; WW: 10‥ †faltum, gehladen). 3 to provide w. moral support or authority. b to confirm, corroborate. Augustinus ‥ regio fultus adminiculo ‥ Bede HE I 33; 749 (12c) ego Ædelbald divino [v. l. divinis] fultus suffragiis CS 178; [elocutio] facunda erit ‥ si auctoritate veterum ~itur Alcuin Rhet. 37; nos enim Romana plus auctoritate quam Hispana, veritate assertionis et fidei nostrae ~irí desideramus Id. Dogm. (Adv. Felicem VII 13) 226C; plures etiam asserunt experimento se probare quod homo nequaquam ullo libero ~iatur arbitrio Anselm (Praesc. 3. 1) II 263; redeamus ad id quod aiunt, sponsionem conjugii fide aut juramento fultam oportere ad effectum duci Pull. Sent. 955C; que ‥ nulla constitit pietatis auctoritate fulsiri G. Cold. Durh. 8; 1298 capitulum possessione hujusmodi jurisdiccionis auxilio juris communis fulcita ‥ solidius est munitum Reg. Cant. 535; 1432 cum ipsa regia majestas tanta potencia virtutum ‥ fulsita fuerat (J. Carpenter) MGL III 461; 1464 cum ‥ hoc sit juri et racioni consonum et juris autoritate fulcitum Reg. Brechin II app. p. 105; 1491 divino fulcti presidio (Lit. Papae) Reg. Glasg. 470; 1539 Johannes, permissione divina Exon’ episcopus, suprema auctoritate regia legitime fulcitus Conc. III 846.  b c798 si [sententia] nullis priscorum ~iretur doctorum exemplis Alcuin Ep. 162; 733 (15c) ut litteris narrarentur ac ~irentur CS 149; aperta satis et firma cuilibet est hec oratio quam et argumentorum et rationis undique ~it [v. l. fulcsit] probatio Petrus Dial. 28; creator ‥ fidei articulos ‥ ~it et firmat exemplis Gir. TH I 21.