fulca
fulca, s. fulica.
Furca, Patibulum, in Charta anni 1325. ex Archivo S. Florentii.
Fulcaex frequenti mutatione
rin
l, pro Furca, quater legitur in Charta Phil. VI. ann. 1342. ex Reg. 74. Chartoph. reg. ch. 279. Vide Fulcha.