fulcimen
fulcimen, a prop, support, pillar
fulcīmen, ĭnis, n. [fulcio],
- a prop, support, pillar (poet. and very rare): terra nullo fulcimine nixa, Ov. F. 6, 269. Cf. the foll. art.
fulcīmen, inis, n. (fulcio), die Stütze, der Pfeiler, Ov. fast. 6, 269.
quidam puerorum ‥ quadrato cuidam lapidi pedem imposuit incautius, qui a muro solutus et decisus ‥ decidit. ‥ adolescentulus ‥ suo destitutus ~ine ‥ solotenus corruit
cum columnas quatuor erigerent cardinales, velut totius supercollocande molis ~ina
caseus et panis, ventris fulcimen inanis
jaspis / feminei sexus femineumque jubar, / fulcimen fragilis nature
ego D. Dorovernensis ecclesiae archiantistes divino ~ine regale donum consignavi
me mare transmenso clemens hucusque juvabas, / aere gravem, donis hilarem, fulcimine laetum, / regis adusque fores hujus tua per loca ducens
cum ‥ audisset imperator Mediolanenses in tantam audaciam prorupisse, ut levarent contra eum calcaneum, statim eos pronosticabat hunc ausum ex alio quam proprio ~ine concepisse
tamquam fixis radicibus et multarum cautelarum ~inibus convallatus
~ina, pedes
fulcīmĕn, (16) ĭnis, c. fulcimentum : Ov. F. 6, 269.
fulcimen , inis. n. et, v. fulcimentum
See an image
See an image
fulcīmen inis, n
- fulcio, a prop, support, pillar: Terra nullo fulcimine nixa, O.