fundamentaliter
fundāmentāliter, Adv. (fundamentalis), von Grund aus, übtr., Romanas vires f. eruere, Sidon. epist. 3, 8, 2.
ad hujusmodi opens [sc. scolas theologie levandi ] ~iter jam incepti debitum complementum ex propriis non valemus
dico quod intelligit ‘eo’ formaliter, non ‘eo’ ~iter seu causaliter
quod quasi originaliter vel ~iter quidquid est intrinsecum in divinis est ab essencia
Petrus enim dicitur aliqualiter fuisse firmus in fide, sed notatur ex dicto Christi quod illa fides fuit ~iter gracia Jesu Christi
dependet deduccio ~iter super isto principio fidei
major hujus paralogysmi declaratur ~iter ex illo Witcl’ libello de papa ‥
sic parrochiales ecclesie dicuntur habere ~iter suam glebam
fundāmentālĭtĕr, de fond en comble : Sid. Ep. 3, 8.
Capellam B. Virginis.... ruinæ extremæ propinquam integre renovavit Fundamentaliter.Sidonius lib. 3. Epist. 8.
Fundamentaliter eruere.