functio
functio, a discharging, performance, execution
functĭo, ōnis, f. [fungor], a performing, executing, discharging; a performance, execution.
- I In gen. (Ciceron., but very rare): labor est functio quaedam vel animi vel corporis gravioris operis et muneris, Cic. Tusc. 2, 15, 35: ut iis jucundior esset muneris illius functio, id. Verr. 2, 3, 6, § 15.—*
- B Transf., of things: functionem recipere per solutionem, i. e. perform the part, supply the place of, Dig. 12, 1, 2, § 1.—
- II In partic. (post-class.).
- A Payment of taxes, Cod. Just. 8, 54, 4; 10, 22, 3.—
- B An ending, end (of life), death: inevitabilis, Arn. 2, 78: mortalium, id. 2, 104.
fūnctio, ōnis, f. (fungor), I) die Verrichtung, muneris illius, Cic. Verr. 3, 15: publicorum munerum, Cod. Iust. 10, 31, 31: m. subj. Genet., labor est functio quaedam vel animi vel corporis gravioris operis et muneris, Cic. Tusc. 2, 35: ferocium generum functiones, Arnob. 7, 36. – II) insbes.: a) die Dienstverrichtung, Amtsobliegenheit, functiones publicae, Cod. Iust. 10, 31, 45: magistratus adiuvare ad functiones suas, Capit. Anton. Pius 8, 4. – b) Erlegung der Abgaben, f. tributaria, Cod. Iust. 10, 22, 3: functiones tributariae, Sidon. epist. 7, 9, 21: functiones vectigalium, Cod. Iust. 4, 61, 6: functiones publicae, Cod. Iust. 3, 23, 2: annuas functiones persolvere, Symm. epist. 10, 48. – c) das Überstehen des Erdenlebens, das Vollenden = Untergang, Tod, Arnob. 2, 27 u.a. – d) die Geltung, der Wert, quae (res) in genere suo functionem recipiunt per solutionem, non specie, deren Geltung sich nur nach Qualität u. Quantität, nicht nach individuellen Eigenschaften bestimmt, die sogen. fungiblen od. vertretbaren Sachen, Paul. dig. 12, 1, 2. § 1.
post quinquennium autem ~onis Ecgbyrhti regis, obiit Cuthred rex Cantuariorum
quicquid loco contulit, ab omnibus in perpetuum publicis ~onibus liberum fecit
rex ‥ vicecomites publicis ~onibus et ratiociniis involutos commodis propriis invigilantes invenit
post ~onem regni eorum [sc. Cerdic et Cinric ], anno in octavo siquidem
accusatur hodie simplex ‥ quod jura corone tacuerit, quod publice ~onis tributum non solverit, quod hundredo et alimoto defuerit
volentes pocius a ~onibus separari divinis quam in suis obstinatis facinoribus superari(
in divinis ‥ ~onibus ‥ primatum obtinet Sacellanus in Dominum, dum interest divinis, quem tamen cum loco et veste mox deponit
fūnctĭō, (16) ōnis, f. (fungor), accomplissement, exécution : Cic. Tusc. 2, 35 ; Verr. 2, 3, 15 || [t. de droit] res quæ functionem recipiunt Dig. 12, 1, 1, choses fongibles || accomplissement, fin, mort : Arn. 2, 78 || acquittement dʼune taxe : Cod. Just. 8, 54, 4.
Tributariæ Functiones, apud Salvianum lib. 5. de Provident. pag. 30. 1. Edit. Senatorem lib. 5. Epist. 14. etc.
Functiones publicæapud eumdem Senator. lib. 5. Epist. 39. in Lege Wisigoth. lib. 5. tit. 4. § 19.
Nec ad freda exactanda, nec ullasFunctiones requirendas ingredi audeat.
Hoc ideo quia audivimus aliquos ex illis non tam causa devotionis hoc fecisse quam pro exercitu seu alia Functione Regali fugienda.Occurrit rursum lib. 6. Capitul. n. 281.
Onus curialevocat S. Ambrosius lib. 2. adversus Symmachum. Adde Concil. 1. Aurelian. cap. 4.
fūnctiō ōnis, f
- fungor, a discharging, performance, execution: quaedam vel animi vel corporis: muneris illius.