furatrina

fūrātrīna, ae, f. [1. furor] (post-class.),

• a stealing, theft: facilis, Ap. Met. 6, 13, 4; 10, 14, 1.—
• II Trop.: conjugalis, i. e. adultery, Ap. Met. 8, 3, 8.

fūrātrīna, ae, f. (1. furor), das Stehlen, der Diebstahl, Apul. met. 6, 13 u. 10, 14. Iul. Val. 2, 15. p. 93, 26 Kuebler. – übtr., coniugalis, Ehebruch, Apul. met. 8, 3.

fūrātrīna, æ, f. (furor 1), vol : Apul. M. 6, 13 || [fig.] conjugalis Apul. M. 8, 3, larcin conjugal [adultère].