furunculus
furunculus, a petty thief, pilferer
fūruncŭlus, i, m. dim. [fur], a petty thief, pilferer (cf. furax).
- I Lit.: olim furunculus, nunc etiam rapax, Cic. Pis. 27, 66; Tert. adv. Marc. 3, 16.—
- II Transf.
- A A pointed, burning sore on the human body, a boil, furuncle, Cels. 5, 28, 8; Plin. 20, 13, 50, § 130.—
- B A germ or knob on a vine, so called from its shape, Col. 4, 22, 4; 4, 24, 5; Plin. 17, 22, 36, § 181.
1. fūrunculus, i, m. (Demin. v. fur), I) ein elender Dieb, -Spitzbube (Ggstz. rapax, frecher Räuber), Cic. Pis. 66. Tert. adv. Marc. 3, 16 in. Corp. inscr. Lat. 4, 576. 1715. 1949. – II) meton., ein Nebenschößling am Weinstocke, neben einem andern Schößlinge, Col. u. Plin.
2. fūrunculus, ī, m. (viell. eig. furvunculus v. furvus), der Blutschwären, Col. 5, 28, 8 sq. Plin. 20, 130 u. 220. Veget. mul. 5, 44, 2: ventriculus (der Eiterstock od. Eiterpfropf) furunculi, Cels. 5, 28, 8. Vgl. übh. Schellers Übers. des Cels. Bd. 2. S. 136 f. A. 382.
1 fūruncŭlus, (16) ī, m. , dim. de fur, petit larron, larronneau : Cic. Pis. 66.
2 fūruncŭlus, ī, m. (= fervunculus Isid. Orig. 4, 8, 15 ), petit bourgeon de la grosseur dʼune verrue : Plin. 17, 181 ; Col. Rust. 4, 22, 4 || furoncle, clou [méd.] : Cels. Med. 5, 28, 8.
- 1. kruimeldief;
- 2. (postklass.) puist;
- 3. (postklass.) knoest.
fūrunculus ī, m dim.
- fur, a petty thief, pilferer.