fuscatio
fuscātio, ōnis, f. (fusco), die Mißbilligung, Geringschätzung = κατάγνωσις, Gloss. II, 74, 55.
fusco, -as, -vi, -tum, -tu, verbum activum. inde fuscator, -ris, et fuscatorius, -a, um, et fuscatus, -a, -um, et hoc ~o, -nis, et hoc fuscamen, -nis; unde hoc fuscamentum, -ti et fuscus, -a, -um, i. niger
urine ~o et dolor yliacus
fuscātĭō, ōnis, f. (fusco), teinte sombre : Rufin. Aqu. Orig. Cant. 2.
Gloss. Philox.