gastrimargia
gastrimargia, ae, f. (γαστριμαργία), die Gefräßigkeit, Schlemmerei, Eccl.
prius ‥ quam ‥ protoplaustus in ~iae voraginem ‥ cecidisset
nec abstinentiam castrimargia violavit
non hebetet me ~ia et non coinquinet me fornicatio
~ia, gula
per diabolicam gastrimoniam deceptus
gastrimariam
sine octo principalibus vitiis que sunt ~ia (id est ventris ingluvies), fornicatio [(etc. ]
~ia multiplicata diversitate ciborum et potuum ‥ et omnium irritamentorum gule varietate distente
amicos, ‥ locis privatis et ad castrimargiam deputatis, exquisitis alimentis et deliciosis ‥ reficere consueverunt
tanto efficacius cordibus audientium imprimere potuit [Franciscus ] quanto a carnalibus desideriis et ~ie crapulis extitit alienus
cellerarius ‥ ordinetur ‥ qui ‥ non multum amat manducare aut bibere ne ‥ videatur ~ie gule voracibus vel glutonibus fratribus provideri magis quam refrenari
arma virtutum vertuntur in ferrum ‥ parcimonia in castrimargiam, paciencia in contumaciam
gastrĭmargĭa, æ, f. (γαστριμαργία), voracité : Cassian. Inst. 5, 1.
Frugalem non Gastrimargicum, in Charta anni 990. apud Acherium tom. 8. Spicil. pag. 155.
Gastrimargia. Agnellus in Vita S. Reparati apud Murator. tom. 2. pag. 148. col. 2 :
Non fuitcupiditate plenus, tumidus, non elatus, non invidus, non Gastromagiæ amator, etc.