geniculatim
gĕnĭcŭlātim, adv. [geniculum],
- by knots, Plin. 21, 11, 39, § 68.
geniculātim, Adv. (geniculum), knotenweise, Plin. 21, 68. Schol. Iuven, ed. Hoehler p. 15, 18.
gĕnĭcŭlātim, par nœuds [dʼune tige] : Plin. 21, 68.