geniculatio
gĕnĭcŭlātĭo, ōnis, f. [geniculatus],
- a bending of the knee, kneeling (post-class.), Tert. ad Scap. 4; Hier. Eph. 3, 14.
geniculātio, ōnis, f. (geniculo), das Kniebeugen, Knien, Tert. ad Scap. 4. Hieron. in Ephes. 3, 14.
non tulit ipsorum supplicationes ‥, non ~ones
crebris fratrum supplicationibus, ~onibus quoque assiduis(
in genubus ex frequenti ~one callos habebat
genuculacione
gĕnĭcŭlātĭō, ōnis, f. (geniculo), génuflexion : Tert. Scap. 4.