gernus Save Du Cange GERNUS, Gener, ni fallor, Gall. Gendre. Charta ann. 1148. inter Probat. tom. 2. Annal. Præmonst. col. 427 : Ipsæ vineæ sunt in pago, qui vocitatur de Medina, quas plantavit ad medias Zalema et suus Gernus Mafomar Dantudo. Hisp. Yerno.