gilstrio

, Tributarius, qui gildum solvit, Goth. gilstr ; vide Grimm. Antiq. Jur. German. pag. 259. Chart. ann. 856. apud Neugart. in Cod. Diplom. Alem. tom. 1. pag. 294 : Recepit a nobis... tertiam partem unius curtis, quam a quibusdam Gilstrionibus nostris, Gundwino scilicet et Liudone emerat. Neugarto Gilstriones iidem videntur ac Gillonarii.