gilvus
gilvus, pale yellow
gilvus (in late Lat. also gilbus; v. the letter B), a, um, adj. [kindr. with Germ. gelb.; Engl. yellow; Sanscr. gāura],
- pale yellow: equi, Varr. ap. Non. 80, 2; Verg. G. 3, 83; Pall. Mart. 13, 4.
gilvus (spät. gilbus geschr.), a, um, hellgelb wie Honig, honiggelb, isabellfarbig, equi, Varro sat. Men. 358. Verg. georg. 3, 83: color (equi), Pallad. 4, 13, 4. Isid. orig. 12, 1, 48.
~us,geolu
gillus,;grei
~us,;falu
gilbus,;gyrno [? l. ]gyulo
†gallus, color ferrugineus
non ego ‥ adii / ‥ gilvis falerato stromate mannis: / prosequor at nudus nudi vestigia Petri
†gilnus [MS: gilvus ] color equi inter album et rufum, quod et gilbus dicitur
color iste [equos ] probat: / badius et roseus, cervinus, †myrteus, albus, / aureus, et gilvus, candidus, atque niger
equos ‥ badios, ‥ cervinos, ‥ ~os vel gilinos, glaucos
sanicula gilba
gilvus, (16) a, um, jaune pâle [cheval] : Varro Men. 358 ; Virg. G. 3, 83.
➳ orth. postér. gilbus.
gilvus
adj.,
- pale yellow: equus, V.