gladiatura
gladiatura, a fight of gladiators
glădĭātūra, ae, f. [gladius, gladiator],
- a fighting of gladiators, or their profession (post-Aug. and very rare): adduntur e servitiis gladiaturae destinati, Tac. A. 3, 43: ut requiem gladiaturae haberet, Schol. Juv. 6, 105; Firm. [Math.] 5, 27.
gladiātūra, ae, f. (*gladior, āri), der Gladiatorenkampf, Tac. ann. 3, 43. Prisc. 7, 70. Schol. Iuven. 6, 105.
~a, A.a swerdpleyynge, or bokeler pleyynge
glădĭātūra, (16) æ, f. , métier de gladiateur : Tac. Ann. 3, 43.
Cum ergo ventum est ad locum Gladiaturæ vel tornamenti, justo Dei judicio actum est ; ut in primo belli concursu accepto in umbilico vulnere Comes de vita periclitaretur.Haud absimili notione Tacitus dixit :
E servis Gladiaturæ destinati.Et Sidonius in Paneg. Anthemii :
Ad Gladiaturam tu, Spartace vincte, parasti.
gladiātūra ae, f
- gladiator, a fight of gladiators, Ta.