gladiolum
glădĭŏlum, i, v. gladiolus, I.
gladiolum, ī, n. (Demin. v. gladium), das kleine Schwert, Plur., Messala b. Quint. 1, 6, 42.
glădĭŏlum, ī, n. (gladium), poignard : Messal. d. Quint. 1, 6, 42.
Sedge, in Capitulari de Villis cap. 70. Matth. Paris ann. 1256 :
Mariscus profert Gladiolum, cespites, et alia ignis pabula.
Herbæ, vulgo dictæ Gladioles, flores unus adolescens capsæ memorati Pontificis lætabundus imposuit.MS. :
Plinius utitur voceParmi la sale empimentée De lis, de Glaiaire enjonchée, De roses fresches et nouvelles.
Gladiolushac notione