grassatura
grassātūra, ae, f. [grassor],
- a rioting, waylaying: in primis tuendae pacis a grassaturis et latrociniis seditionumque licentia curam habuit, Suet. Tib. 37; Dig. 48, 19, 16, § 6.
grassātūra, ae, f. (grassor), das nächtliche Herumschwärmen auf den Straßen, das Wegelagern, Plur., Suet. Tib. 37, 1. Claud. Saturnin. dig. 48, 19, 16. § 6. Vgl. Gloss. ›grassatura, λωποδυσία‹.
grassātūra, (16) æ, f. , c. grassatio : Suet. Tib. 37.
grassatura , ae. f. et, v. grassor
See an image
See an image