gratari

gratari [CL], 1 gratare [LL gl.] 1 to rejoice; b (pr. ppl., w. animus or sim.). si ‥ exterior ‥ saeculariter gloriatur frustra interior de pulchritudine propria inaniter ~atur Aldh. VirgP 49; dum genitor gaudens gratatur sospite nato Id. VirgV 1491; gratator [i. e. gratatur], gratulator [i. e. gratulatur], ~at, gratulat GlC G 167–8; elecer ‥ ~ari ‥ hillarescere Gl. AN Ox. 154v.  b dona ‥ ~anti animo gaudentes suscepimus Bonif. Ep. 91; p793 hec omnia ~anti animo suscepimus Alcuin Ep. 292; gratanti subeunt et pectore portum Frith. 339; hanc traditionem animo ~anti suscipiens Gir. GE I 42; 1300 personam eandem benevole et ~anti animo approbantes Reg. Cant. 716. 2 to give thanks. effundens laudes, gratans hominique Deoque Bonif. Carm. 4. 10; quid videas dando, cui, quantum, qualia quando. / accipe gratando; quod vis dare, da properando [gl.: quod debes accipere, id est cum gratiarum actione; melius accipetur quod datur absque mora] Garl. Mor. Scol. 88.