harmoge
harmŏgē, ēs, f., = ἁρμογή,
- a proper combination or mingling of colors, Plin. 35, 5, 11, § 29.—
- II Transf., harmony of sound, Varr. Sat. Men. 63, 18.
harmogē, ēs, f. (ἁρμογή), I) die geschickte Mischung der Farben, Plin. 35, 29. – II) der Einklang, die Harmonie, Varro sat. Men. 351.
harmŏgē, ēs, f. (ἁρμογή), combinaison des couleurs : Plin. 35, 29 || harmonie : Varro Men. 351.