hettematicus
hettēmătĭcus, a, um, adj., = ἡττηματικός,
- poor of its kind, Firm. Math. 3, 9.
hettēmătĭcus, a, um (ἥττημα), inférieur [en qualité] : Firm. Math. 3, 9.
Ipsos tamen faciet Hettematicos, et prima quidem ætate semper vitiosos.