heureta
heurĕta, ae, m., = εὑρετής,
- an inventor, inventive person, Plaut. Ps. 2, 4, 9 (702).
heureta od. heuretēs, ae, m. (εὑρετής), der Erfinder, erfinderische Mensch, Plaut. Pseud. 700 R. (von Lorenz [679] griech. geschrieben); vgl. Lorenz Krit. Anh. S. 272 (zu 700) u. Lux in Stude munds Studien 1, 58.