hirpus
hirpus or irpus, in the Sabine lang.,
- the wolf, Paul. ex Fest. p. 106, 1 Müll.; Serv. ad Verg. A. 11, 785.
hirpus od. irpus, ī, m., der Wolf, sabinisch nach Serv. Verg. Aen. 11, 785, samnitisch nach Paul. ex Fest. 106, 1.
hirpus (irpus), ī, m. (mot sabin), loup : Serv. En. 11, 785 ; P. Fest. 106.
Lucius et rufus, qui sunt in piscibus Hirpus, Pisces namque vorant, illos ubi prendere possunt.