About Report a problem

Menu

hirquitallio

hirquitallĭo, īre, v. n. [hircus], of new-born children,
  • to acquire a strong voice: in secunda hebdomade vel incipiente tertia vocem crassiorem et inaequabilem fieri: quod Aristoteles appellat τραγίζειν, antiqui nostri ‡ hirquitallire: et inde ipsos putant ‡ hirquitallos appellari, quod tum corpus hircum olere incipiat, Censor. de Die Nat. 14, 7; cf.: ‡ hirquitalli pueri primum ad virilitatem accedentes, a libidine scilicet hircorum dicti, Paul. ex Fest. p. 101 Müll. N. cr.; and without the aspiration: ‡ irquitallus puer, qui primo virilitatem suam experitur, id. p. 105.

Saved

Recent