hirquitallus
hirquitallus, i,
- v. the preced. art.
cum juvenculo filio praesidis ut effebo hircitallo
R sequenti I vocali semper aspiratur, ut hircus, ~us [etc. ]
~us, puer libidinosus et lascivus ut hircus
hirquĭtallus, ī, m. , qui entre dans lʼâge de la puberté : P. Fest. 101 ; 105.
Hirquitalus, Puer, qui primum ad virilitatem accedit, seu virilitatem suam experitur : ab
hirquus, et
Censorin. de die nat. 14. et
Fest. qui etiam sine aspiratione scribit. In
Gloss. vero
Philox. legitur
hirquitalus, et
Irquitalus.