hospitiolum
hospĭtĭŏlum, i, n. dim. [hospitium],
- a little inn (late Lat.), Hier. Ep. 47, 11; 108, 44.
hospitiolum, ī, n. (Demin. v. hospitium), 1) eine kleine Herberge, Ulp. dig. 9, 3, 5. § 1. Hieron. epist. 42, 3; 108, 14; 123, 14. – 2) = Wohnhaus, Gregor. Tur. mir. 1, 11.
quidam piscator ‥ diu errans per devia aequorum ‥ tandem ‥ ad consuetum rediit ~um
[heremita ] rediens ad ~um vacuus
capellanus ~um habet prope cimiterium in fundo ecclesie
cum ita sim pauper ut nec ospitiolum [v. l. hospiciolum ] quod meum sit habeam
si latores presentium familiarius inspexeritis, multarum magnarumque virtutum parvum ~um in altero poteritis admirari
anime non ante creantur ut post ~o inducantur
ille [sc. Christus ] ‥ tam amplum habens hospitium in artum ~um, sc. intemerate virginis uterum, intrare dignatus est
tanta ‥ virtutis modestia tui cordis ~um preditum esse
apes ‥ ad carpendum melliflui roris materiam ‥ prata ‥ circumvolant quo ‥ sua ‥ ~a mellificando instaurent
vix ~o uno donatur horridulus comes
~um fratrum
senes [monachi ] in suum ~um tam nobilem hospitem [sc. Turketulum ] ‥ suscipientes, omnia victualia que habebant ‥ pro domini sui cena preparanda ‥ offerebant
oratoriolum
hospĭtĭŏlum, ī, n. , petit logement : Hier. Ep. 42, 3.