illuvies
illuvies, an overflow, inundation
Frieze-Dennison Vergil
inluviēs, ēī. f.: that which is deposited by washing; dirt, filth, 3.593. (cf. ēluō)
Could not find illuuiem in Logeion dictionaries.
illuuiem Noun: feminine accusative singular of illuvies
illŭvĭes (inl-), ēi, f. [in-luo].
- Dirt, filth, uncleanness of the body (mostly poet. and in post-Aug. prose; cf.: alluvies, diluvies, colluvies, proluvies; squalor, sordes, paedor): hic cruciatur fame, frigore, illuvie, imbalnitie, imperfundie, incuria, Lucil. ap. Non. 126, 2; 125, 31; Varr. ib. 34; Ter. Heaut. 295: pectus illuvie scabrum, Cic. poët. Tusc. 3, 12, 26: illuvie ac squalore obsitus, Tac. A. 4, 28: illuvie deformis, id. H. 4, 46: morbo illuvieque peresa vellera, Verg. G. 3, 561: oris, Dig. 21, 1, 12.—As a term of reproach: di te perdant ... oboluisti allium, Germana illuvies, hircus, hara suis, you perfect beast, Plaut. Most. 1, 1, 39 (39). —
- II An overflowing, inundation (post-class.): aquarum, Just. 2, 1, 6; 2, 6, 10: placida, i.e. the water that has overflowed, Tac. A. 12, 51: imber campos lubricos fecerat, gravesque currus illuvie haerebant, in the mud, Curt. 8, 14, 4.
il-luviēs, ēī, f. (in u. lavo), I) das Übertreten des Wassers, die Überschwemmung, Iustin. 2, 1, 14; 2, 6, 10. – II) meton.: A) das überströmende Gewässer, placida, Tac. ann. 12, 51. – B) durch den Regen aufgelöste, aufgeweichte Stellen, Curt. 8, 14 (47), 4, s. dazu Mützell. – C) der gleichs. angeschwemmte Schmutz, Unflat, 1) eig.: hic cruciatur fame, frigore, illuvie, Lucil. 599 sq.: morbo illuvieque peresus, Verg.: illuvie obsitus, Tac.: obesa illuvies, schmutziger Leib, Colum. – 2) übtr.: A) in ästhet. Beziehung, verborum sordes et ill., Fronto de orat. p. 158, 18 N.: vendere illuviem (den alten Kram), Sen. fr. 55. – als Schimpfwort, germana ill., Plaut. most. 40. – b) in moral. Beziehung, mortalium curarum ill., Mart. Cap. 8. § 812: arce a nobis omnem saeculi illuviem, Ps. Cypr. orat. 1. p. 145, 13 H.: inde lavatur naturae ill. (= die Erbsünde), Prud. apoth. 925.
inluvies, sordes
repente omnis ~ies extirpatur, parietes et laquearia sordentia purgantur
non te movet ‥ quod indumenta mea hec ~ies fedat?
a filthe , ‥ ~ies
tota mente exardescit [abbas ] hanc sideream gemmam de raptorum ~ie eruere et ‥ monasterio ‥ adjungere
Maria, que ‥ mundi illecebras contempsit, carnis ~iem horruit
alluvies, aquositas, madiditas, proluvies, colluvies, ~ies, eluvies
unum diluvium accidebat in Thessalia in quo aquarum ~ies majorem populi partem absumpsit
aquarum ingluvies
de sorore dissenterica curata. ‥ mox effrenis ~ies refrenata et salus est redintegrata
illŭvĭēs (13) (inl-), ēī, f. (in, lavo), ¶ 1 saleté malpropreté : Ter. Haut. 295 ; [poet.] Cic. Tusc. 3, 16 ; Virg. G. 3, 561 ; Tac. Ann. 4, 28 ¶ 2 mare boueuse : Tac. Ann. 12, 51 ; Curt. 8, 14, 4.
- 1. (in-² en lavo) vuilheid, smerigheid (ook metaf.) [verborum];
- 2. (in-² en lavo) vuil, modder; (Plaut.) (als scheldw.) vuilak, smeerlap;
- 3. (in-¹ en lavo) (Laatl.) overstroming.
illŭvĭes, ēi, f.: inondazione, diluvio Giust.
inluviēs (ill-) —, abl.ē, f
- 1 in+3 LV-, an overflow, inundation: gravesque currūs inluvie haerebant, in the mud, Cu.—A wash, offscouring, dirt, filth, uncleanness: inmunda inluvie, T.: pectus inluvie scabrum: inluvie peresa vellera, V.