imaginabilis
ĭmāgĭnābĭlis, e, adj. [imago],
- conceivable, imaginable: res, Boëth. Consol. 5, pros. 4 and 5.
imāginābilis, e (imago), in der Einbildung bestehend, Boëth. cons. phil. 5. pros. 4 u. 5. p. 107 u. 110 Obb.
non ‥ sunt diverse vires secundum quas fit receptio formarum intelligibilium nec sunt diverse vires secundum quas est receptio impressionum a rebus ymaginabilibus: quia, cum unica sit cellula ymaginativa, in ea est unica vis ordinata secundum quam est receptio impressionum fluentium in ipsam ‥ a sensu communi
de ‥ eque credibilibus quedam sunt facilius ~ia et quedam difficilius. facillime vero ymaginabilia sunt species et forme hujus mundi sensibilis
agitur ‥ vita spiritus in effigiatione figurarum ~ium
extra celum non est nec tempus nec locus nec ymaginabile aliquid
intellectus cognoscit aliquid sub racione communiore quam sit racio ~is, quia cognoscit aliquid sub racione entis in communi
non est ~e quod aliquod verum accidens informet aliquod subjectum
ut nullum genus dedecoris preterirent quin duci cuncta ~ia irrogarent
‘imaginem principalem’(cf.
sc. illius sancti ad cujus honorem ecclesia consecrata est; quod intellige ubi talis imago est ~is
secundum apposicionem et extentionem intellectualem vel ymaginabilem contingit excellere omnem magnitudinem terminatam ‥ in mathematicis non tamen per apposicionem vel extentionem realem et veram nec in physicis
intelligendum est quod a nervo communi dirigatur linea recta ~is inter duos oculos usque ad rem visam
ibi [sc. apud intelligenciam ] enim est circulus per quam judicatur de omni circulo majori et minori ‥, non ymaginabilis ut augeatur et minuatur, set omnino immutabiliter consistens
necesse est igitur rem que in speculo videtur, si supra speculum est, sub eodem apparere in concursu ymaginabili radii cum catheto
ĭmāgĭnābĭlis, e (imago), imaginable : Boet. Cons. 5, pros. 4 et 5.
Fictilis, in Glossis Isonis Magistri.
Imaginabile, Aptum imaginatione percipi, J. de Jan.