imaginarie
ĭmāgĭnārĭē, adv., v. imaginarius fin.
imāgināriē, Adv. (imaginarius), nach der Einbildung, nach der Phantasie, Augustin. c. epist. Manich. 43, 49. Sidon. epist. 2, 10, 4. Isid. qu. in genes. 18, 5.
demones ‥ aliquando apparent ymaginarie, ut in ungue pueri virginis carminati et in pelvibus et ensibus
pueri sic inspicientes res politas vident ymaginarie res furtive acceptas
que tunc lacrimarum uberrima flumina per facies viduarum, virginum, necnon et continentium, ut ~ie offerrentur earum lacrime quibus dictum est ‘filie Jerusalem, nolite flere’ [] Luc. xxiii 28
sicut in somnis ex abundantia cordis ~ie, sic ‥ non somniando sed vigilando comitem ‥ convenit
quicquid ~ie cogitare poteris, totum antea previdimus(
nulla ratio adeo fortis que refutari non possit vel vere vel ymaginarie
nunquam per se vel per alios, clam vel palam, vere vel ymaginarie, aliquid de hujusmodi ecclesiarum fructibus illicite recepturi
cum Lucas de Sancto Leonardo ‥ super consensu mortis ‥ precentoris ecclesie Exoniensis ‥ diffamatus fuisset et coram justiciariis vestris ‥ ~ie super hoc convictus
perfunctorie, ~ie
affinitate per duorum pseudo-episcoporum ‥ execrabile perjurium ~ie approbata, divortium celebrarunt
secundo ‥ domino serviet ymaginarie per substitutum, qui est ejus ymago, tamen nature veritatem non habet
ĭmāgĭnārĭē, selon lʼimagination : Sid. Ep. 2, 10.