About
Menu

imbalsamare

imbalsamare [ML; cf. AN enbalsamer] , to make fragrant by use of aromatic herbs or sim.; b (fig.). naris odorate redolet thymus, intimus extra / non celatur honos, gemino dulcescit aroma / thuribulo spirans, letum fragrantia pascit / aera vicineque lares imbalsamat aure, / et vacuos implent absentia cinnama tractus Hanv. I 421.  b tuum inbalsamavit animum moralitatis condimentum Vinsauf AV II 3; spiritus ethereus inbalsamat ejus odorem, / cor, cerebrum, renes celitus afflat odor Garl. Epith. VI 357; ipsa tempora pocius viciorum sordere scoria quam morum inbalsamari odore mellito Ps.-Elmh. Hen. V 7 p. 14.

Saved

Recent