imbellia
imbellĭa (inb-), ae, f. [in-bellum],
- unfitness for war (post-Aug.): ignavia imbelliaque militum, Gell. 5, 5, 5: imbelliam belli inscientiam, Paul. ex Fest. p. 114 Müll.
imbellia, ae, f. (imbellis), die Untauglichkeit zum Kriege, Gell. 5, 5. § 5. Vgl. Paul. ex Fest. 114, 11.
inbellia, debilitas
in vena Virginis brevi sed regia / portatur portator qui portat omnia, / ad bella properans cujus preludia / in ventre celebrat sed cum imbellia
imbellĭa, æ, f. (imbellis), inaptitude à la guerre : Gell. 5, 5, 5 ; cf. P. Fest. 114, 11.
Debilitas, ab
imbellis. Joan. de Janua.
Tunc pœnus eludens ignaviam Imbelliamque militum ejus pretiose armatorum, plane, inquit, satis esse credo Romanis hæc, etiamsi avarissimi sint.Eadem
Imbellia, Ignavia, belli imperitia, imbecillitas.