imbito
imbīto (inb-), ĕre, v. a. [in-bito],
- to go into, enter: meam domum ne imbitas, Plaut. Ep. 1, 2, 42 (145).
im-bīto, ere (in u. bito), hineingehen, meam domum ne inbitas, Plaut. Epid. 145.
imbītō, (16) ĕre (in et beto), tr., entrer dans, pénétrer : Pl. Epid. 145.
bito, is. Plaut. Epid. 1. 2. 42. Meam domum ne
Imbitas.