imparatus

impărātus (inp-), a, um, adj. [2. inparatus],

• not ready, unprepared, unprovided, unfurnished (class.): ut ne imparatus sim, si adveniat Phormio, Ter. Phorm. 314; cf. id. And. 478; id. Phorm. 180: (Antonius) imparatus semper aggredi ad dicendum videbatur: sed ita erat paratus, ut, etc., Cic. Brut. 37, 139: quamquam paratus in imparatos Clodius inciderat, id. Mil. 21, 56: inermem atque imparatum adoriuntur, id. Sest. 37, 79: ut in ipsum incautum atque etiam imparatum incideret, Caes. B. G. 6, 30, 2: imparati cum a militibus, tum a pecunia, Cic. Att. 7, 15, 3: inops ipse rerum omnium atque imparatus, Suet. Caes. 35: breve tempus longum est imparatis, Cic. Phil. 3, 1, 2: istae facient hanc rem mihi ex parata imparatam, Plaut. Cas. 4, 4, 8 (821).—Sup.: omnibus rebus imparatissimus, Caes. B. C. 1, 30 fin.

im-parātus, a, um (in u. paratus), unvorbereitet, ungerüstet, nicht versehen mit usw., verb. inermis atque imp., Caes.: incautus atque etiam imp., Caes.: imp. aggredior ad dicendum, Cic.: imp. cum a militibus, tum a pecunia, Cic.: omnibus rebus imparatissimis, ohne irgend welche Vorbereitung, Caes. b. c. 1, 30, 5.

imparatus [CL] 1 (of place or thing) not prepared, unready. Asser Alf. 54 (v. 2 immunitus a); ipsarum partium [numerorum] descriptiones haud ~as habet originemque singulorum ‥ a ternario procedere submonstrat Adel. ED 24. 2 (of person or sim.) unprepared, unready. quae inparato ac non praevidenti animo mala ingeruntur Bede Hom. II 16. 183; inparatum Id. HE III 1 (v. erumpere 1b); 798 ne me ita inparatum vestra invenisset cartula vel somno inertiae torpentem Alcuin Ep. 155 p. 250; ut, quia ~i venerant ad moram obsidionis, redirent Jerusalem J. Sal. Hist. Pont. 25 p. 58; ora igitur, frater, ne me supreme necessitatis articulus anticipet ~um P. Blois Ep. 4. 12B; consilia cogitacionesque contra fortune verbera atque insidias inimicorum quasi brachia et manus protendens ne qua in re adversa et repentina incursio inparatis et inprotectis nobis oriatur W. Burley Vit. Phil. 310. 3 crude, rough, untreated. 1153 vestis horrida, cibus inparatior, lectisternia dura, labor manuum, discipline gravitas, juge silentium, ipsos qui te pungant in te clavos exprimunt salvatoris G. Foliot Ep. 108 p. 148; 1359 lego ‥ Andree fratri meo omnes pelles inparatas cum instrumentis meis omnibus illius artis Arch. Bridgw. 130.

impărātus, (11) a, um (in, paratus), non prêt, sans préparation, pris au dépourvu, surpris : Cic. Br. 139 ; Phil. 3, 2 ; Mil. 56 ; etc. ; Cæs. G. 6, 30, 2.

imparatus , a, um. adj. s.
未備者。想不到。

Suggest a Translation
See an image

imparātus (in-p-) adj.

• with sup, not ready, unprepared, unprovided, unfurnished: Ut ne inparatus sim, T.: res p., S.: adgredi ad dicendum: inermem atque imparatum adoriuntur, off his guard: breve tempus longum est imparatis: omnibus rebus imparatissimis, Cs.