impartibilis
impartĭbĭlis (inp-), e, adj. [2. in-partibilis],
- indivisible: deus, Claud. Mam. Stat. An. 3, 3.
cum ens sit intentio ~is
quod est maxime ~e et simplicissimum maxime est unum
~e, ut angelus, non habet partem et partem, sicut nec punctus
sequitur substantiam lucis ‥ punctualem esse, et ergo ~em
philosophus intendit probare quod primus motor non est in magnitudine, sed est ~is. et arguit sic: nulla potencia in corpore finita intensive potest movere tempore infinito, sed primus motor movet celum motu et tempore infinito; igitur primus motor non est potencia in corpore, et per consequens est ~is et indivisibilis
virtutis finite ad infinitum et inpartibilem nulla omnino potest esse resistencia
Deus est ‥ principium primum increatum, ingenitum, ~e, immortale, eternum, infinitum, incircumspectum, indeterminatum, potens ad infinita, simplex, incompositum, influxibile, impassibile, ‥
sciant quoque Deum esse substanciam simplicissimam, ~issimam, nullam composicionem, partibilitatem, magnitudinem habentem, magnitudinem sc. corporalem
cum sex sunt species notarum simplicium prout ostensum est in scuto, sciendum est quod, preter simplam quam ~em dico quia solam unitatem significat, quinque alie species variantur secundum diversam appositionem punctorum et puncti carentiam
sola simpla [nota ] ‥ est inpartibilis
R. de Bruis petente predictum regnum Scocie tanquam ~e racione proximitatis in gradu et J. de Balliolo petente similiter idem regnum tanquam ~e quia ex M. filia comitis David primogenita exivit
supposito quod regnum ipsum [sc. Scocie ] sit ~e
de predicto regno [sc. Scocie ] est judicandum, quo ad jus succedendi, sicut de comitatibus, baroniis, et aliis tenuris ~ibus
primogenita habet prerogativam in succedendo tam in hereditatibus ~ibus quam partibilibus
dum super inconsutilem / vestem se sors posuerat, / ut, cui sors ipsam dederat, / haberet inpartibilem [v. l. †importibilem ]