imparcenter
imparcenter, adv. [in-parcus],
- relentlessly, unsparingly: cuncta perdit, Hilar. in Job, 1, 76: Samson in mortem tradidit, id. ib. p. 90.
imparcentĕr, sans merci, sans pitié : Ps. Orig. Job 1, col. 418 et 2, col. 488.