impassibilis
impassĭbĭlis (inp-), e, adj. [2. in-passibilis],
- incapable of passion, passionless (eccl. Lat.): deus, Lact. 1, 3, 23; Tert. Apol. 10; Prud. Apoth. 84.—Adv.: impassĭbĭ-lĭter, without passion, Cassiod. Hist. Eccl. 3, 20; 5, 34.
impassibilis, e (in u. passibilis) = ἀπαθής, empfindungslos, leidenschaftslos, affektlos, Eccl. (s. Bünem. Lact. 1, 3, 23).
humor cristallinus fuit rotundus et in superficie aliquantulum planus. rotundus fuit ut esset motui obediens et in motu ~is
Filius Dei ‥ potest ‥ in una persona esse passibilis et ~is, mortalis et immortalis: veluti homo immortalis est anima, mortalis carne, sic etiam et [? l. est ] Christus ~is divinitate, passibilis carne
factus est homo ~is et immortalis
morte sua Dei Filius ‥ inquit ‘‥ ~is pro homine pati debeo’
Christi caput illesum erat, quia Deitas ~is erat
queritur an corpus Christi post resurreccionem per dotem glorie fuit ~is
angeli sunt ~is nature
questio est an corpora glorificata sint passibilia an inpassibilia
ab Aristotele habetur ‥ quod simile a suo simili ~e est [cf. ]Arist. Gen. Corr. I 7. 323b4
aliquod agens est inpassibile in agendo
Deus est ‥ principium primum ‥ ~e
ut [Filius ] ‥ per inpassibilem suae divinitatis potentiam reconciliaret nos Deo Patri
primo judicant se scituros an Christus sit infallibilis veritatis ‥ secundo judicant quod scient an fuerit ~is potestatis
gygas ‥ rugitu prosiliens leonino assultus minabatur ~es(
unsufferabylle , ~is
impassĭbĭlis, e, qui ne sent pas, sans passions : Eccl.
Gigas vero horribilis rugitu prosiliens leonino, assultus minabatur Impassibiles.
Impassibilis, Qui pati non potest, et
Impassibilitas, passim apud Christian. auctor. Vide
Forcellinum.