inardesco
inardesco, to kindle, take fire, burn, glow
Frieze-Dennison Vergil
inārdēscō, ārsī, 3, inc. n.: to take fire; become glowing, glow; be gilded, 8.623.
Could not find inarsit in Logeion dictionaries.
inarsit Verb: perfect active indicative 3rd singular of inardesco
ĭn-ardesco, arsi, 3, v. inch.n., to kindle, take fire, burn, glow (poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: nubes Solis inardescit radiis, Verg. A. 8, 623: arbusculae in igne ut ferrum inardescentes, Plin. 13, 25, 51, § 140: nec munus (i. e. vestis) umeris Herculis Inarsit aestuosius, Hor. Epod. 3, 18: inardescunt genae, Sen. Herc. Oet. 251. —
- II Trop.: affectus omnis languescat necesse est, nisi voce, vultu, totius prope habitu corporis inardescat, Quint. 11, 3, 2: cupidine vindictae inardescere, Tac. A. 6, 32: ut vidit juvenem, specie praesentis inarsit, Ov. M. 7, 83.
īn-ārdēsco, ārsī, ere, I) an etwas zünden, -brennend haften, alcis umeris, auf jmds. Sch. brennen, Hor. epod. 3, 18. – II) entbrennen, sich entzünden, A) eig.: arbusculae in igne ut ferrum inardescentes, Plin.: nubes inardescit solis radiis, wird feuerrot, Verg.: inardescunt genae, erröten, Sen. poët.: oculi vi sanguinis inardescunt, Cypr. – B) übtr., leidenschaftlich entbrennen, a) v. Affekten, amor specie praesentis inarsit, Ov.: affectus omnis languescat necesse est, nisi voce, vultu etc. inardescat, Quint. – b) v. Pers., cupidine vindictae inard., Tac. ann. 6, 32: in colloquia alcis inard., Augustin. epist. 71, 2.
See: inardescere
ĭnārdēscō, (14) ārsī, ĕre, intr., prendre feu, sʼembraser : Virg. En. 8, 623 ; Hor. Epo. 3, 18 ; Plin. 13, 140 || [fig.] sʼenflammer [dʼune passion] : Tac. Ann. 6, 32 ; Quint. 11, 3, 2.
- 1. beginnen te branden (op: dat.); ➤ vestis umeris Herculis inarsit;
- 2. gloeiend worden, ontbranden (door, van: abl.); ➤ nubes inardescit solis radiis;
- 3. (metaf.) hartstochtelijk ontbranden, in vuur geraken; ➤ amor inarsit.
in-ārdēscō ārsī, —, ere,
- inch, to kindle, take fire, burn, glow: nubes Solis inardescit radiis, V.: aestuosius, H.—Fig.: amor specie praesentis inarsit, O.: cupidine vindictae, Ta.