inaratus
inaratus, unploughed, untilled, fallow
ĭn-ărātus, a, um, adj.,
- unploughed, untilled, fallow (poet.): terra, Verg. G. 1, 83: tellus, Hor. Epod. 16, 43: diu Pangaea, Stat. Th. 10, 512.
1. in-arātus, a, um (in u. aro), ungepflügt, brach, terra, Verg.: tellus, Hor.: arva, Ov.
2. in-arātus, a, um, Partic. v. inaro, w. s.
boves ‥ deessent, ex quorum penuria aratro cessante tellus ~a remansit
virgo lactatrix, genetrix pudica, / leta spes, vernans via, sol obumbrans, / umbra perlucens, inarata tellus, / perdita reddis
ĭnărātus, (15) a, um, ¶ 1 non labouré : Virg. G. 1, 83 ; Hor. Epo. 16, 43 ¶ 2 part. de inaro.
in-arātus
adj.,
- unploughed, untilled, fallow: terra, V.: tellus, H.