inchoator
inchoātor, ōris, m. (inchoo), der Anfänger einer Sache, mortis, Prud. ham. praef. 27: etiam formabilium inch. deus atque creator, Augustin. de genes. ad litt. 1, 14. § 28.
magnarum apud Licetfeld edificationum ~or extitit
inchŏātŏr, ōris, m. , celui qui commence : Aug. Gen. 1, 14, 28 ; Prud. Ham. præf. 27.