inchoatio
inchoātio, ōnis, f. (inchoo), das Beginnen, die Grundlegung, Vorbereitung, der Entwurf, Boëth. inst. arithm. 2, 6: m. Genet., magnarum rerum, Boëth. ad Cic. top. 1. p. 271, 26 B.: pacis, Augustin. de serm. dom. 1, 19, 56; u. so öfter bei Eccl.
murorum constructionem ‥ vel saltem ad illius loci eruderationem et ~onem oculos defluxissent
~o sumptuosa novi operis
ab ~one predicte milicie [sc. Templariorum ] nono anno
legere ‥ inchoavit. ‥ causam hujus ~onis expedire curabo
a vi activa est virtutum [v. l. virtutis ] ~o sed a vi contemplativa est ejus perfectio
hac racione agendi primum impressum in intellectum possibilem est ~o habitus sciencialis, que ~o non est species intelligibilis nec forma movens ad actum intelligendi
si advertamus quod receptibilitas vel potencia recipiendi ‥ sonat inhiatum et expectacionem, dico defectivam, ejus quod est introducendum in materiam, et non dicit incoacionem vadicionis vel icionis ad introducendum in eam illud quod expectatur ab ea
post ~onem tertie antiphone
cum presbyter ante misse ~onem ‥ generaliter confitetur
ab ~one festorum legalium
ante ~onem illius itineris
quicquid a tunc provenit usque ad ~onem hujus compoti
inter preces et ~onem processus sermonis
ante ~onem parliamenti predicti
auctor ‥ tam ardue ~onis(
~ones necessarias, presertim apostolica auctoritate fulcitas ‥ ab expertis jurisperitis ‥ non decet ‥ protelari
ut primordium quoque anni, mensis, diei novam vitae spiritalis ~onem quae fidelibus esset inchoanda monstraret
quando primum ortus est sol in ~onem diei vernum tenens aequinoctium
ostendit magister diversas acceptiones hujus nominis ‘principii’, sc. pro ~one temporis et pro Filio et pro Patre et pro Spiritu Sancto
xxij die Octobris anno ab ~one regni nostri quadragesimo nono
in ~one cujusdam termini
inchŏātĭō, ōnis, f. , commencement : Boet. Arithm. 2, 6 ; Eccl.