informator

informātor, ōris, m. [informo],

• one who fashions, an instructor (late Lat.): populi, Tert. adv. Marc. 4, 22.

īnfōrmātor, ōris, m. (informo), der Bildner, Bilder, populi, Tert. adv. Marc. 4, 22: ecclesiarum, Iulian. in Augustin. op. imperf. c. Iul. 2, 236.

informator [LL] , instructor, teacher; b informer, advisor, counsellor. primitivae illustrisque familiae ~or Aldh. Met. 2 p. 67; zelotipus sanctimoniae ~or Id. VirgP 7; beati Albani doctor, et fidelis ad fidem ~or Gir. IK I 5; 1364 ~ore seu magistro puerorum Lit. Cant. II 465; 1378 ~ores gramatice facultatis StatOx 169; 1541 (v. grammaticus 1c).  b si apparent aliqui, qui volunt alios informare de papa, quod sit pravitate heretica irretitus ‥ illi ‥ non debent tales ~ores audire Ockham Dial. 645; 1344 si predictus ~or ‥ non venit nos super hoc plenius informaturus SelCKB VI 33; 1388 quos quidem ambassiatores una cum J. B. de London’, ~ore eorundem ac literis predictis ‥ magister ‥ reverenter et honorifice recepit et admisit Mem. York II 2; de conspiratoribus, falsis ~oribus, et malis procuratoribus duodenarum Reg. Brev. Orig. 186b.

īnfōrmātŏr, ōris, m. (informo), celui qui forme, qui élève : Tert. Marc. 4, 22.