innascibilis
in-nascĭbĭlis, e, adj.,
- that cannot be born (late Lat.): virtus, Tert. Praescript. adv. Haer. 46.
in-nāscibilis, e, der, die, das nicht geboren werden kann, Eccl.
generare convenit Patri similiter et esse ~em
nomina ‥ notionalia quedam sunt abstractiva ut paternitas, nativitas ‥ quedam ‥ concretiva et abjectiva ut ~is, generans, nascens ‥
o Pater innascibilis / natura semper pullulans, / pondus rei vertibilis / verbo virtutis bajulans
‘~e’ significat habentem divinam esssenciam et non communicatam per generacionem et ideo eo ipso est innascibilitas principium communicandi eam per generacionem
qui dicit duos ~es, confitetur duos deos
innāscĭbĭlis, e, incréé : Tert. Præscr. 46.
Si quis dixerit Christum Innascibilem esse, anathema sit.