innervis
innervis, e, adj. [2. in-nervus],
- enervated (late Lat.): marcidus et innervis animus, Sid. Ep. 1, 6.
innervis, e (in u. nervus), entnervt, animus, Sidon. epist. 1, 6, 3.
innervis, e (in, nervus), sans énergie : Sid. Ep. 1, 6.