innato
innato, to swim in, float upon
Could not find innatant in Logeion dictionaries.
innatant Verb: present active indicative 3rd plural of innato
- I Lit.
- A Homines flumini innatant, Plin. 8, 25, 38, § 93: aquis pluma innatans, id. 18, 35, 86, § 360: lactuca innatat acri Post vinum stomacho ( = supernatat, non subsidet), Hor. S. 2, 4, 59; cf.: dulce (vinum) stomacho innatat, austerum facilius concoquitur, Plin. 23, 1, 22, § 38.—
- β With acc.: undam innatat alnus, swims the stream, Verg. G. 2, 451.—
- B To swim or float into: cum pisciculi parvi in concham hiantem innataverunt, Cic. N. D. 2, 48, 123. —
- 2 To flow over, overflow: Nilus fecundus innatat terrae, Plin. 5, 9, 9, § 54; so, innatat campis (Tiberis), Plin. Ep. 8, 17, 2: innatat unda freto dulcis, the fresh water flows into the sea, Ov. P. 4, 10, 63.—
- 3 To swim or float among, to be intermingled with: inter hos latent arteriae ... his innatant venae, Plin. 11, 37, 89, § 219.—
- II Trop.
- A Innatans illa verborum facilitas, floating on the surface, superficial, Quint. 10, 7, 28; 7, 1, 44.—
- B Of the hair, to float or flow: tenui vagus innatat undā Crinis, Val. Fl. 3, 525.
- 1. zwemmen (in);
- 2. (poët.; postklass.) vloeien, stromen in of over (m. dat.); ➤ Tiberis innatat campis; innatat unda dulcis freto;
- 3. (poët.; postklass.) zwemmen of drijven in of op (m. dat. of acc.); ➤ homines flumini innatant; undam innatat alnus; — abs. bovenop drijven: innatant insulae; — innatans (metaf.) oppervlakkig [verborum facilitas].
- to swim in, float upon: lactuca innatat acri stomacho, H.: undam innatat alnus, swims the stream, V.: innatat unda freto, flows over, O.—To swim into: in concham.
-
…. quod nobis quidem nulla ratione factum a Pompeio videtur, propterea quod est quaedam animi incitatio atque alacritas naturaliter innata omnibus, quae studio pugnae incenditur. hanc non reprimere, sed augere imperatores debent ; neque frustra antiquitus institutum…
Julius Caesar, Civil War
-
…necessitudini, satis promisso nostro ac recepto. reliqua est ea causa, iudices, quae iam non recepta sed innata, neque delata ad me sed in animo sensuque meo penitus adfixa atque insita est ; quae non ad sociorum…
Cicero, in Verrem
-
…opinio constituta maneatque ad unum omnium firma consensio, intellegi necesse est esse deos, quoniam insitas eorum vel potius innatas cognitiones habemus ; de quo autem omnium natura consentit, id verum esse necesse est ; esse igitur deos confitendum…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…, vi lacessere et terrere coepit. non movit hominem summa gravitate summaque constantia ; sed quamquam dolor animi, innata libertas, prompta excellensque virtus fortissimum virum hortabatur vi vim, oblatam praesertim saepius, ut frangeret et refutaret ,…
Cicero, pro Sestio
-
…ad cognoscendum spatium relinquunt. Impellit alios avaritia, alios iracundia et temeritas, quae maxime illi hominum generi est innata, ut levem auditionem habeant pro re comperta. Bona civium Romanorum diripiunt, caedes faciunt, in servitutem abstrahunt…
Julius Caesar, Gallic War
-
…quos celeriter malis moribus opinionibusque depravati sic restinguimus, ut nusquam naturae lumen appareat. sunt enim ingeniis nostris semina innata virtutum, quae si adolescere liceret, ipsa nos ad beatam vitam natura perduceret. nunc autem, simul atque…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…furorem incidere potest nondum visus sapientes septem sapientia definitur philosophia sapientiae studium v. philosophia sapientiae securitas vacuitas aegritudinis semina innata virtutum initiorum et tamquam seminum sensus αἴσθησις τ. ζῴου αἰσθητήρια sqq. opp. mens sensus nullus in mortuo…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…et faciant. Specie autem comparantur, ut anteponantur quae propter se expetenda sunt eis quae propter aliud et ut innata atque insita adsumptis atque adventiciis, integra contaminatis, iucunda minus iucundis, honesta ipsis etiam utilibus, pro clivia…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…duabus grandibus patula conchis cum parva squilla quasi societatem coit comparandi cibi ; itaque cum pisciculi parvi in concham hiantem innataverunt, tum admonita a squilla pina morsu comprimit conchas sic dissimillimis bestiolis communiter cibus quaeritur ; in quo admirandum est…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…adhuc Phoebo siccante repugnat. Mox ubi damnosum radios admoverit aevum, Tellus Syrtis erit nam iam brevis unda superne Innatat, et late periturum deficit aequor. Ut primum remis actum mare propulit omne Classis onus, densis fremuit niger…
Lucan, Pharsalia