intercreatus
inter-crĕātus, a, um, adj.,
- inwardly created or produced: humor, Cael. Aur. Tard. 5, 1.
intercrĕātus, a, um, formé dans lʼintérieur : C. Aur. Chron. 5, 1.
inter, et
creatus, intra generatus.
Cœl. Aurel. 5.
Tard. 1.
ante med. Denique augmento passionis
Intercreatushumor in saniem transit.