interdictio
interdictio, a prohibiting, forbidding
interdictĭo, ōnis, f. [interdico],
- a prohibiting, interdicting: tecti et aquae et ignis interdictione, banishment, Auct. Or. pro Dom. 30, 78: finium, Liv. 41, 24: habes igitur et theatri interdictionem de interdictione impudicitiae, Tert. Spect. 17; cf. id. ib. 3.
interdictio, ōnis, f. (interdico), das Untersagen, Verbieten, das Verbot, finium, Liv.: certorum locorum, ICt.: bes. aquae et ignis, die förmliche u. verschärfte Verbannung, Cic. de dom. 78.
illud ‥ omnium sanctorum ~one prohibeo, ne ‥
hoc ‥ Dei ~one et nostra auctoritate ‥ prohibeo, ne ‥
perpetue virginis ~one(
primum itaque subjugati heretici arcendi sunt ~onibus errorum suorum
sub anathematis ~one sciat se praevaricari
ne litterae ~onis ullatenus illuc deferantur
advenit nuntius domini pape Alexandri ferens his tribus litteras singulas quibus ~onis virga percussi sunt
si infra factam ~onem aliquis predicte ecclesie ‥ morte preventus in provincia sepeliri non possit
[aleator ] in secundis jactibus, secundas [gl.: quas Teutonici vocant ~ones ] facit
interdictĭō, (16) ōnis, f. (interdico), interdiction, défense : Liv. 41, 24 ; aquæ et ignis Cic. Domo 78, interdiction de donner à qqn lʼeau et le feu [exil].
interdictiō ōnis, f
- DIC-, a prohibiting, forbidding: aquae et ignis, banishment: finium, L.