internecivus
internecivus, murderous, destructive
inter-necīvus u. (bei Cicero) inter-nicīvus, a, um (interneco), gänzliche Vernichtung drohend od. mit sich führend, mörderisch, tödlich, bellum, Cic. u.a.: genus morbi, Gell.: odium, Iustin.: invidia perniciosum inter homines malum maximeque internecivum, Fronto.
internecius, qui nec vivus est nec mortuus
internĕcīvus (14) (-nĭcīvus), a, um, qui aboutit au carnage, très meurtrier : Cic. Phil. 14, 7 || internecivum bellum Liv. 9, 25, 9, guerre à mort, sans merci.
internecīvus
adj.
- internecio, murderous, destructive: bellum, of extermination, C., L.