internosco
internosco, to know apart, distinguish, discern
inter-nosco, nōvi, nōtum, 3, v. a.,
- to distinguish between, to tell apart, to discern, distinguish (class.): fortuna dignum atque indignum nequit internoscere, Pac. ap. Auct. Her. 2, 23, 36 (Trag. Rel. v. 371 Rib.): gemini duo, ita forma simili, uti mater sua non internosse posset, Plaut. Men. prol. 20: mater geminos internoscit, Cic. Ac. 2 (Luc.), 18: secerni blandus amicus a vero et internosci potest, id. Lael. 25: internosci a falsis non possunt, id. Ac. 2 (Luc.), 7 fin.: ut internoscat, visa vera illa sint, anne falsa, id. ib. 2, 15 fin.
inter-nōsco, nōvī, nōtum, ere, voneinander unterscheiden, nunc internosse ut nos possitis facilius, Plaut. Amph. prol. 142: dignum atque indignum, Pacuv. fr.: geminos, Cic.: fures, Cic.: quae internosci a falsis non possunt, Cic.: ut internoscat, visa vera sint, anne falsa, Cic.
internōscō, (13) nōvī, nōtum, ĕre, tr., discerner, distinguer, reconnaître : Cic. Ac. 2, 48 ; Læl. 95.
➳ internosse Pl. Men. 20.
inter-nōscō nōvī, nōtus, ere,
- to know apart, distinguish, discern: fures: blandus amicus a vero internosci potest: mendacem verumque amicum, H.: visa vera sint, anne falsa.