interneco
inter-nĕco, āvi, ātum, 1, v. a., to kill, destroy (ante- and post-class.; cf.: interficio, trucido, etc.).
- I Lit.: internecatis hostibus, Plaut. Am. 1, 1, 34, 6 (159). —
- II Transf.: sementes, Amm.23, 6, 50: culmum, Prud. prooem. Apoth. 61.
inter-neco, (āvī), ātum, āre, hinmorden, I) eig.: hostes, Plaut. Amph. 189. – II) übtr., vernichten, culmum, Prud. apoth. praef. 50: glebae macie internecante sementes, Amm. 23, 6, 50. – ➳ Partiz. internectus, Prisc. 4, 8.
See: internecare
internĕcō, (16) āvī, ātum, āre, tr., faire mourir, détruire : Pl. Amph. 189 ; Amm. 23, 6, 50.
➳ forme internectus donnée par Prisc. Gramm. 4, 8.