internecare

internecare [CL] , to kill without exception. ~are, occidere; internectus, occisus Osb. Glouc. Deriv. 289; internectis omnibus, solus in siccum projectus sum W. Cant. Mir. Thom. VI 161.

, Penitus necare, apud Prudentium in Præfat. Apotheos. v. 49. et S. Orientium in Communitorio lib. 2. cap. de ebrietate. Internecatus vel Internectus, apud Plautum et Ciceronem. Jo. de Janua : Internecare, id est, Inter aliqua necare, vel interpolatim necare, vel interim dum aliquis est in itinere necare ; unde , Mors quæ contingit alicui dum est in itinere. Gloss. Lat. Gall. Sangerman. : Internecacio, More. , Mors, jactura. Gloss. Isid. Idem lib. 5. Orig. cap. 26 : Interneciei judicium in eum dabatur, qui falsum testimonium fecerat, et ob id hominem occiderat. Accusatorem ejus possessio bonorum sequebatur. Interneciei autem significatio est, quasi hominis quædam necatio. Occurrit in Actis SS. Maii tom. 6. pag. 402. , Occidere, Internectus, occisus, Glossæ vett. apud Vossium. , in Gloss. Arabico-Lat. est quasi qui falsum testamentum facit, et ob id hominem occidit. Vide Jacob. Gothofr. ad leg. 14. Cod. Th. de Accusation. (9, 1.) Isid. lib. 10. Orig. habet Internecida. Glossar. Latin. Gall. Sangerman. : Internecida, Meurtrier. , More, occision, in Gloss. Lat. Gall. Sangerman. Joh. de Janua : Internicium et Internicidium, Mors, occisio, quam internicida committit. , eid. Joh. de Janua, etiam dicitur Bellum in quo omnes perierunt nullo remanente : qua notione Tullius dixit Internecio. Papias : Internecio, quasi quædam hominis maxima necio, mors vel pœna. Internecivum bellum, in quo omnes perierunt. Bellum Internecinum habet Livius lib. 9. cap. 25. Internecinum, vel ut alii legunt, Internecivum testamentum, propter quod dominus ejus necatus est, apud Festum. , Occisio. Charta ann. 1070. ex Chartul. Blandin. ch. 17 : De Internicione etiam extraneorum debitum, quod plebeia lingua Lid dicitur, teneat.

Menu

Word wheel

internecare

Saved

Recent