intumulare

intumulare [ML cf. CL tumulare] , to bury, entomb. neptim ducis quam ‥ hic ~avi G. Mon. X 3; s1251 torques, monilia anulos ‥ que ‥ morituri circa se ligaverunt, ut postca inventi ab inventoribus ~arentur et exequie impenderentur M. Par. Maj. V 240; Lucas testatur quod post tormenta Johannis / Marcus qui fuerat intumulavit eum Garl. Tri. Eccl. 103; 1275 obiit R. ‥ et ~atus fuit in abbatia de Furnesio W. Newb. Cant. 568; in nocte ‥ aut in die Pasche si obierit, non debet corpus ~ari Cust. Cant. 366.